LIÇO: “Askush nuk e meriton drejtësinë nëse nuk lufton për ta patur atë”!!

 

“Askush nuk e meriton drejtësinë nëse nuk lufton për ta patur atë”!!

NGA ALMA LIÇO

Prej shumë e shumë vitesh kemi rënë në kurthin e një rrethi vicioz, ku në mënyrë të zemëruar ose të vajtueshme ankohemi për padrejtësitë që në mënyrë permanente dëmtojnë sistematikisht cilësinë e jetës sonë.  Flasim me pasion, qahemi ku të mundemi, në familje, në shoqëri, në bare e kafene apo edhe në rrjete sociale. Duke përjashtuar militantët, jemi gjithashtu të ndërgjegjshëm se shkaktarë për gjëmat që na ndodhin janë përgjithësisht institucionet e qeverisjes me format banditeske të ushtrimit të pushtetit. 

Vallë, mjafton evidentimi i problemeve, duke i përsëritur qoftë edhe me tone të larta,  për të ndryshuar këtë situatë të padurueshme që po na ze frymën?

Aspak. Duhet reaguar, duhet kundërshtuar, duhet protestuar ndaj fenomeneve që çdo ditë e më shumë po na gjunjëzojnë e po na kthejnë në skllevër të një regjimi arrogant e korruptiv.

Ka shumë mënyra për të shprehur publikisht kundërshtitë ndaj neo-diktaturës që po instalohet e forcohet dita ditës: Protesta, peticione, mos bindje civile...etj...etj...

...Për sa më sipër, pa konstatuar e thënë asgjë të re, nuk do t´i shkruaja këto rreshta po të mos më impresiononte një formë e veçantë të protestuari, me të cilën u njoha disa ditë më parë. Një zonjë himarjote, nëpërmjet një akti dhurimi i riktheu tokën e përfituar nëpërmjet ligjit (antiligj) 7501, pronarit të saj të ligjshëm. Përveç se një akt qytetar drejtësie që vërteton shenjtërinë e pronës, me këtë veprim fisnik ajo zonjë protestoi ndaj një ligji abuziv dhe me pasoja shumë të rënda në dhunim të së drejtës së trashëgimisë së pronës, miratuar dhe implementuar që në fillim të periudhës së tranzicionit dhe përkeqësuar e komplikuar më tej në rrjedhën e viteve. 

Teksa po admiroja veprimin e saj, nuk kish si të mos dëshiroja me gjithë zemër dhe njëkohësisht të mendoja se nëse të gjithë shqiptarët do të hiqnin dorë nga përfitimet abuzive tipike komuniste të ofruara nga një shtet vjedhës, vallë do të kishim këtë situatë ku e drejta e trashëgimit të pronës ndodhet në kaos të plotë?... ku numërohem mijëra viktima të vrarë e vetvrarë për shkak të anarkisë së qëllimshme të trajtimit të saj?... A do të kishim qindra familje të përçara, apo edhe të ngujuara për shkak të gjakmarrjes, po për këtë arësye???... A do të ndodhte që kjo e drejtë e dhunuar të kërkohet më së shumti në gjykatën e Strasburgut?... Duke përfituar në mënyrë të padrejtë, me ose pa dashje NE, qytetarët e këtij vendi ushqejmë këtë sistem abuziv dhe korruptiv.  

Vallë, a do përgjigjen ndonjëherë ligjërisht shkaktarët e vërtetë të këtyre masakrave dhe jetëve të humbura?... Kurrë, nëse nuk do t´i detyrojnë NE.

Akti dhurues, por më shumë sfidues e protestues i zonjës së lartpërmendur vërteton faktin se edhe ne qytetarët kemi shumë në dorë të përmirësojmë këtë sistem të korruptuar që po na ze frymën. Dhe këtë mund ta bëjmë edhe në mënyrë individuale, ashtu si zonja në fjalë. Nevoja e ethshme për ndryshimin e situatës, përpara se të jetë një akt kolektiv, është nevojë dhe akt  individual. 

“Askush nuk e meriton drejtësinë nëse nuk lufton për ta patur atë”!!